Elbow – Dead In The Boot

"Fuck it, it’s only a B-side", kun je gitarist Mark Potter horen zeggen in het nummer Lucky With Disease. Tock blijkt het Britse Elbow zeer content met zijn B-kantjes, want dertien ervan zijn verzameld op Dead In The Boot.

Elbow bracht tussen 2001 en 2011 vijf studioalbums uit, waarvan Build A Rocket Boys! de meest recente is. Buiten thuisland Groot-Brittannië hebben de singles van Elbow nooit echt hoge ogen gegooid, met uitzondering van bescheiden hitjes in Ierland en België. Lippy Kids en Grounds For Divorse deden het in Nederland aardig.

Voor een Greatest Hits-plaat is het dus nog veel te vroeg en het grote publiek leert de band ook nu pas een beetje kennen. Wel herbergt de discografie van Elbow een reeds indrukwekkend aantal B-kantjes, die nauwelijks een kans hebben gekregen om te stralen. Dead In The Boot bevat een selectie van dat aanbod.

B-kantjes zijn, de opmerking van Potter daargelaten, doorgaans geen lafhartige werkstukjes bij Elbow. Meer dan elders stoeien zanger Guy Garvey en consorten op de op singles en EP’s weggezette composities met ideeën en concepten, die in enkele gevallen verre van conventioneel zijn.

Evenwichtig

Soms zijn de B-kantjes zelfs amper te bestempelen als liedjes, maar eerder als muzikale experimenten of soundscapes. Toch blijft Dead In The Boot, dankzij de evenwichtige samenstelling, klinken als een coherent geheel. Dat terwijl het aan Tom Waits refererende McGreggor wordt afgewisseld met de dromerige songs Waving From Windows en Snowball.

Vanaf het oudste nummer uit 2000 (None One) tot het meest recente nummer uit 2011 (Buffalo Ghosts) klinkt Elbow desondanks onverminderd als Elbow. Door niet direct alle beschikbare B-kantjes op één album te proppen, blijft een vervolg op Dead In The Boot bovendien tot de opties behoren. Er ligt immers nog genoeg op de planken.

Lees meer over:
Tip de redactie