Antony Hegarty is niet bang om zijn visie op wereldproblematiek te enventileren. Zo draaide Swanlights, het laatste studioalbum uit 2010, in grote lijn rond milieuproblemen. Een thema dat in de titelsong ook weer terugkomt.  

Het enige nieuwe nummer op de Cut The World snijdt de vernietiging van de natuur aan. Zo uitgesproken als in Future Feminism, de tweede track van deze liveregistratie, was Antony nog niet eerder op plaat. Ruim zeven minuten spreekt de excentrieke zanger over de invloed va de maan op ons lichaam.

Maar ook over zijn visie op het feminisme, religie en het falen van het mannelijke wereldsysteem. Een kort en interessant inzicht in zijn gedachtegangen, maar te kort en onsamenhangend om een werkelijk beeld te krijgen. Het dwingt hoe dan ook tot nadenken, wat waarschijnlijk het doel is van Hegarty.

Na Swanlights ging Antony And The Johnsons met speciaal voor symfonische orkesten herschreven arrangementen langs de podia. Cut The World is het resultaat van deze bewerkingen, uitgevoerd met het Deens Nationaal Kamerorkest. En de grootste vraag die daar uit opkomt is waarom dit niet eerder is gebeurd.

Dimensie

Hegarty’s stem lijkt geboren voor deze symfonische aankleding. De grootse edoch subtiele aankleding van werken als Cripple And The Starfish of Rapture (nummers die de band al ruim tien jaar speelt) geeft deze niet alleen een extra dimensie, maar welhaast een nieuw leven.

Niet alleen de arrangementen zijn verfrissend, ook de opnamekwaliteit is erg verrassend. Opener Cut The World is de enige studio-opname, maar de tracks die daar op volgen verschillen amper in helderheid en detail. Daarmee is dit een zeer geslaagde liveopname die het werk van Antony and The Johnsons in nieuw licht zet en extra sprankeling geeft.