Muzikale duo’s bestaande uit een man en een vrouw zijn er legio, maar slechts zelden wacht hen solosucces. Eurythmics en The White Stripes zijn de grote uitzonderingen. Toch waagt het duo Angus & Julia Stone de sprong in het diepe.

Met zuslief Julia maakte singer-songwriter Angus Stone reeds twee fraaie albums, in de vorm van A Book Like This (2007) en Down The Way (2010), maar ook los van elkaar timmeren de twee aan de weg. Julia bracht onlangs nog haar tweede plaat By The Horns uit en Angus is nu toe aan zijn eerste langspeler onder zijn eigen naam.

De mannelijke Stone-telg houdt het op Broken Brights niet enkel bij de lieve folkliedjes die hij met zijn zus zingt. Hij zoekt vooral de breedte van het genre op en passeert daarbij paden die reeds ingeslagen zijn door grootheden als Neil Young, Bob Dylan, R.E.M., Bruce Springsteen, Jeff Buckley en al hun bewonderaars.

Het zachte, kalme getokkel van Stone is nog wel nadrukkelijk te horen op nummers als River Love en Monsters, al grijpt hij net zo makkelijk naar de elektrische gitaar op meer grungeachtige songs als It Was Blue en Bird On The Buffalo. Toch halen zijn elektrisch versterkte nummers het niet bij de kleine perfect uitgekristalliseerde folkliedjes.

Solide

Het beste nummer op de plaat is het sterk aan Paul Simon refererende Be What You Be, dat de structuur van een klassieke popsong bezit, opgeleukt met subtiele orkestratie en stuwende percussie. Ook elders vult hij zijn solide liedsmederij aan met kleine, memorabele accenten, zoals het fluitmelodietje in Wooden Chair.

Broken Brights klinkt als een bloemlezing van een compleet genre, van zijn onschuldige begindagen, via uitwassen in psychedelische en folkrock, tot geraffineerde (en uiteindelijk in grunge uitmondende) collegerock. Stone beheerst het allemaal, al voegt hij niks nieuws toe – op een handvol ijzersterke songs na, althans.