De rabiate titel doet wellicht anders vermoeden, maar met Harakiri levert Serj Tankian zijn meest toegankelijke album tot nu toe af. Wat overigens niet wil zeggen dat de System Of A Down-frontman zijn rare streken helemaal is verleerd.

Na zijn tegendraadse werk met modern metalvlaggenschip System Of A Down en de symfonische ambitie van zijn eerdere soloplaten komt de ongecompliceerde directheid van rockende albumopener Cornucopia zonder meer als een verrassing.


Het illustreert maar weer dat je bij deze man altijd het onverwachte mag verwachten, hoewel Tankian natuurlijk niet Tankian zou heten als deze schijf niet de nodige eigenaardige zijsprongen zou bevatten.

Zo is Ching Chime opgebouwd rond een etnisch motiefje en kent Deafening Silence een onconventionele insteek. In tegenstelling tot zijn vroegere (hyper)activiteit in bandverband strijkt de zanger de luisteraar echter nergens werkelijk tegen de haren.

Engagement

Stukken als Figure It Out en vooral Uneducated Democracy herinneren nog wel aan het System Of A Down-verleden, maar dat zijn uitzonderingen. Over het geheel genomen vaart de Amerikaan op Harakiri een heel wat kalmer koers, zij het met hetzelfde sterke maatschappelijke engagement van weleer.

Of het grote publiek zit te wachten op een ingetogener, lyrischere Tankian is natuurlijk de vraag. Zeker is echter dat dit een fraai en intelligent opgebouwd album is geworden, dat naar zijn eigen maatstaven gemeten zonder twijfel een succes genoemd mag worden.