Toen Jay Reatard op 29-jarige leeftijd dood in zijn bed werd gevonden, had hij reeds een forse discografie en eveneens een behoorlijke status opgebouwd; Reatard als de ruige, onbegrensde redding van de rock-‘n’-roll.

Solo, maar vooral met bands als The Reatards en Lost Sounds had hij sinds zijn vijftiende flink aan de weg getimmerd, resulterend in een goede twintig langspelers vol rammelrock. En toch is er in die veertien jaar nog het een en andere aan materiaal op de plank blijven liggen.
 

The Lost Lost, een compilatie van demo’s en ongebruikte nummers, moet dat gemis voor de periode met Lost Sounds gedeeltelijk oplossen. Dit kwartet, waar Reatard de vocalen deelde met Alicja Trout, combineerde op garagerock gebaseerde punk met wave- en synthpopinvloeden.

Zo lijkt het bij de opener A Foreign Play haast of The Cure in een vroege periode de garage heeft opgezocht en zou Total Destruction even goed uit de vroege periode van Siouxsie and The Banshees kunnen komen. Dit terwijl in andere nummers een donkere gothicgolf door de lo-fipunk weerklinkt.

Ongepolijst

Maar The Lost Lost staat vooral vol met pakkende popliedjes, vaak nog in de ruwe, ongepolijste versie. Ruwe diamanten die ondanks de wisselende opnamekwaliteit een werkelijk toevoeging aan de al brede discografie van Jay Reatard.

Ook al lijkt het bij sommige nummers werkelijk alsof ze aan de keukentafel zijn opgenomen. Al is het alleen omdat door de demo’s heen ook de groei naar de donkere garagerock die Jay Reatard later solo maakte duidelijk kunt horen.