De Canadese groep Metric is alweer toe aan zijn vijfde album Synthetica. Op de plaat staan tegenstellingen centraal: de virtuele wereld tegenover de echte wereld, digitaal versus analoog. De band benadert de thema’s met rust en bezinning.

Het gloednieuwe album Synthetica is de opvolger van Fantasies uit 2009. Op die plaat liet Metric voor de vierde keer op rij liet zien hoe de Canadezen, onder leiding van zangeres Emily Haines, zichzelf blijven verbeteren. Synthetica is geen uitzondering op die regel en laat opnieuw ontwikkeling zien.

De plaat start met Artificial Nocturne, een interessante opener waarop Haines haar zanglijnen mijlenver uitrekt en een zinderende spanning wordt opgebouwd. Youth Without Youth, de eerste single van de plaat, steekt met kop en schouders boven de rest uit.

Het nummer doet veel denken aan de dreigende electropop van Goldfrapp en van rockgroep Muse. Met stuwende beats en spokende synthesizers balanceert de band op het randje van new wave, maar Metric klinkt veel frisser dan de meeste bands in dat genre.

Kalmte

In tegenstelling tot ouder werk kiest de band nu liever voor rust en continuïteit dan voor energieke en dansbare pop. Speed The Collapse en zelfs het door disco gedreven The Void laten horen dat de Canadezen hun muziek benaderen vanuit bezinning en kalmte.

Synthetica is een samenhangende, sterke plaat geworden waar geen greintje haast of chaos op te bekennen is. Metric geeft de liedjes meer aandacht en inhoud dan tevoren. Een volwassener geluid dus, dat overtuigend wordt neergezet.


Metric staat op 4 juli in Melkweg, Amsterdam.