Ja hoor, daar is er weer eentje: een comebackalbum van een succesvolle band uit de jaren tachtig. Ditmaal is Ultravox aan de beurt met een vers album, in de populaire bezetting met Midge Ure.

Ultravox begon zijn leven midden jaren zeventig als de rockband Tiger Lily, totdat er in 1976 gekozen werd voor de naam Ultravox!, waarvan het uitroepteken na twee albums wegviel. Toen de band aan het eind van dat decennium op zijn gat lag na het geflopte derde album, blies Midge Ure Ultravox nieuw leven in – en met succes.

Na zes albums met Midge Ure ging Ultravox in 1987 uit elkaar, met enig solosucces voor de zanger. Een nieuwe formatie van Ultravox tussen 1992 en 1996 bleek weinig succesvol, hoewel er twee albums verschenen. Brilliant is het eerste Ultravox-album in achttien jaar en de eerste met Midge Ure sinds 1986.

De klassieke Ultravox-sound blijft grotendeels behouden op Brilliant. Vooral nummers als Lie, Flow en Change liggen in het verlengde van de bekende stijl waarmee Ultravox in 1986 afscheid nam. De opener Live zou zelfs zomaar in de reeks van bekende Ultravox-singles passen.

Pogingen

De meeste andere nummers zijn bij lange na niet zo memorabel, al mag de eerste single en tevens het titelnummer er ook best zijn. Pogingen met modernere liedjes voor de dag te komen, zoals het electropopnummer Rise of de met zware gitaren doorspekte song Hello, zijn daarentegen aanzienlijk minder geslaagd.

Ultravox verrast het meest met een handvol rustige, soundscape-achtige composities, zoals het wat aan new age refererende Fall en het minimalistische doch fraai gearrangeerde hoogtepunt Contact. Al met al is dit een heel aardig comebackalbum, maar zeker niet briljant.