Een folkband die hiphop combineert met elektronica, indiepop en Oosterse melodieën; het klinkt niet als de meest voor de hand liggende combinatie. Toch is het de beste wijze om het Leeds kwartet 'driehoekje' te omschrijven.

Dat maakt debuut An Awesome Wave haast onmogelijk te plaatsen. Een uniek geluid dat hoogstens in trend te duiden is, net als bands als Breton en Young Magic is Alt-J (∆) een weerspiegeling van de generatie die opgegroeid is met de mp3-speler en ongelimiteerde toegang tot ’s werelds muziekbibliotheek.

Een wereld waarin geen genregrenzen lijken te bestaan. Alt-J is een samenvoeging van een volle wereld aan muzikale invloeden. Van het solowerk van Thom Yorke tot de absurde hiphop van 13 & God of de nu-folk van Grizzly Bear, allen zijn terug te plaatsen in de sfeerwerken van het viertal.

Dertien nummers (veertien als je de verborgen track Handmade meetelt) die in de basis allemaal kleine folkliedjes zijn. Folkliedjes waar volgens een hiphopbeat onder wordt gelegd en harmonische zanglijnen even makkelijk in melodische rap door vloeien.

Melancholisch

Nummers zijn veelal poliritmisch en geladen met verschillende lagen aan bas, elektronica en gitaarpartijen, die tezamen een zeer melancholische sfeer neerzetten. Dat daarbinnen voortdurend stijl- en vormwisselingen plaatsvinden verandert daar helemaal niets aan. Belangrijker dan stijl is dat Alt-J in staat is om meerdere pakkende nummers af te leveren.

Breezeblocks, Dissolve Me, Matilda, Fitzpleasure, allen nummers die in staat zijn van vol geladen ritmische werken vol bombast terug te gaan naar een verstilde folk zoals we ook kennen van The Black Atlantic. Wendingen die op papier als absurd lezen, maar in uitvoering niet anders dan natuurlijk zijn. Een unieke trip in een tijd van revival en herhalingsbandjes.
 

Luister dit album op Spotify