Het kan verkeren. Ergens in 1997 won de stevige tong van Adam Drucker nog rapbattles van Eminem. Vijftien jaar later heeft Drucker een bredere en langere cv dan die zelfde Eminem, maar de wereldfaam is hem ontschoten.

Als mede-oprichter van het leftfieldlabel Anticon, onderdeel van Subtle, 13 & God en Themselves en solo als Doseone, heeft hij echter wel een duidelijke stempel gedrukt op de alternatieve hiphop van het laatste decennium. G Is For Deep is meteen duidelijk een werk van Adam Drucker.

Zijn typische hoge nasale stem, die hij vaak tot meerstemmige koortjes dubbelt, is uit duizenden te herkennen. En ook het experimentele spel van beats, synthesizers en samples daar onder sluiten aan bij zijn eerdere werk, vooral bij Subtle.

Maar op G Is For Deep gaat het experiment verder. De beats vallen versnipperd in de nummers, de gelaagde synthesizer partijen lijken eerder te verwijzen naar de dreampop en techno dan terug te vallen op het hiphopraamwerk.

Wrijving

Het meest opvallende is echter dat Drucker op zijn achtste soloalbum zingt en niet onverdienstelijk. Dit gecombineerd met zijn scherpe, snelle raps geeft G Is For Deep een aanstekelijke variatie. Er is alleen de voortdurende wrijving met de beats, waar Doseone er op uit lijkt de luisteraar voortdurend op het verkeerde been te zetten.

Juist dat maakt G Is For Deep zo interessant. Net als Shabazz Palaces met Black Up vorig jaar, ontstijgt Doseone hier het genre. Weliswaar niet zo experimenteel als die band, maar zeker zo verrassend. En vast ook veel te vrij voor de hiphop puristen, maar voor iedereen die graag buiten de lijntjes kleurt een absolute aanrader.