Future Of The Left – The Plot Against Common Sense

Links zou aan overredingskracht hebben ingeboet, zijn boodschap niet goed kunnen omzetten in makkelijke soundbytes en haar ideologische veren kwijt zijn. Niets hiervan lijkt van toepassing op Future Of The Left.

The Plot Against Common Sense – het derde album van de band rond voormalige McLusky-voorman Andrew Falkous, het eerste in deze formatie – bewijst eerder het tegenovergestelde. In puntige posthardcore verpakt Future Of The Left popliedjes met een scherpe doch cynische wereldvisie.
 

Een wereld waarin sequels op films niet meer welkom zijn (Robocop 4 – Fuck Off Robocop), de jacht op sterrenstatus belachelijk wordt gemaakt (Notes On Achieving Orbit) en de grote plastic wolk in de Atlantische oceaan wordt gevierd (Polymers Are Forever).

En dat alles in bewoordingen die net zo scherp en hoekig zijn als de ADHD-punk van het kwartet. En dat alles met een dikke knipoog, in muziek en in woord. Hele droge humor soms, zoals een toonladderloopje in Cosmo’s Ladder of een zin als: "I have seen into the future, everyone is slightly older". De woorden van een waar visionair.

Opgejaagd

Met Sheena Is A T Shirt Salesman valt het album meteen in een van de hoogtepunten van de plaat. Gejaagde posthardcore met felle punkdrive, zoals die op de twee voorgangers ook al te vinden was. Alleen wel met een verbreding in het geluid, omdat de band naar een kwartet is uitgegroeid.

Daardoor is het karakteristieke minimale geluid verdwenen, maar de inventiviteit van de bandis wel groter geworden en tegelijkertijd ook toegankelijker. Wellicht dus dat de toekomst niet alleen ouderdom brengt, maar ook breder succes voor Future Of The Left.

Tip de redactie