Nu het EK voetbal officieel van start gaat en de oranjekoorts in volle kracht losbarst, worden we overspoeld met voetballiedjes. Waar ze meestal feestelijk en volks zijn, kiest Meindert Talma een andere insteek.

Meindert Talma is een Friese singer-songwriter, die in 1996 zijn debuutalbum Hondert Punten uitbrengt met zijn begeleidingsband The Negroes. Wanneer zijn samenwerking met The Negroes in 2010 stopt, volgt er een jaar later het album De Zee Roept (samenwerking met Tryntsje Nauta) en nu is er een heuse voetbalplaat.

Eenmaal Oranje, met de gelegenheidsband De Rode Kaarten, dient als soundtrack bij het gelijknamige boek van Remko den Boef en Karel Smouter, over eenmalige internationals. Talma gebruikt dit als uitgangspunt voor een elftal aan voetballiedjes, hoewel de verhaaltjes eigenlijk nooit louter over de balsport gaan.

Het gaat ook over vrouwen, het volkslied, een dubbele nationaliteit, rare bijnamen en snordragers. In het liedje Wereldkampioen verwijt Talma bondscoach Bert van Marwijk dat hij niet het WK voetbal won in 2010, maar wel het WK klaverjassen in 1975. Alle teksten tonen uitgebreide kennis en interesse van Talma over het onderwerp.

Uitgesloten

Toch levert het een wat eigenaardig product op, dat helemaal niks van doen heeft met alle andere voetballiederen die er over ons uitgestort worden. Die nummers hebben als voornaamste doel commercieel gewin, maar dat kan bij Talma worden uitgesloten. Zijn liedjes zullen, ondanks leuke zinnetjes, niet in de stadions worden gezongen.

Daarvoor zijn ze of te complex, of simpelweg niet pakkend genoeg. Talma’s hoekige stem je liggen, dus dat marginaliseert het potentiële publiek voor dit plaatje al flink. Er straalt een treurigheid van de liedjes af, die fraai wordt vertaald in de arrangementen. Eigenzinnig en artistiekerig, dus wie gaat voor gezelligheid kan beter terecht bij Wolter Kroes.