Sabrina Starke – Outside The Box

Soms staart men zich blind op een bepaald probleem, zodat er geen oplossing mogelijk lijkt. Er moet dan buiten bestaande kaders worden gedacht. Ook in de popmuziek is dat een bekend fenomeen. Sabrina Starke denkt Outside The Box.

De in Suriname geboren zangeres Sabrina Starke breekt in 2008 door wanneer zij haar debuutalbum Yellow Brick Road (een verwijzing naar het boek De Tovenaar Van Oz) uitbrengt. Do For Love en A Woman’s Gonna Try zijn bescheiden hitjes en exact twee jaar na het debuut verschijnt de opvolger Bags & Suitcases.

Inmiddels is het weer bijna twee jaar later en ligt het derde album Outside The Box klaar. Hoewel Starke met de albumtitel – bewust of onbewust – suggereert iets neer te zetten dat compleet nieuw is, moet opgemerkt worden dat haar liedjes desondanks behoorlijk conventioneel zijn naar huidige popmaatstaven.

Voor Starke is het echter relatief nieuw terrein na twee albums vol jazzpop te hebben opgenomen voor jazzlabel Blue Note. Producer Pete Wallace heeft gelukkig de nodige ervaring op popvlak met Jessica Simpson, P!nk en Backstreet Boys. Samen met Starke en Robert Pronk zet Wallace een wel afgewogen productie neer.

Schitteren

Alle liedjes zitten vakkundig in elkaar en verraden stuk voor stuk internationale ambities. Ambities die Starke best wel eens zou kunnen waarmaken. Niet dat de liedjes op zichzelf heel uitzonderlijk zijn, maar als Starke ze voorziet met haar vocale sterrenstof, schitteren ze zoals alleen artiesten van formaat hun liedjes kunnen laten stralen.

De naar R&B neigende popnummers zijn niet noodzakelijkerwijs de beste output van Starke, al zijn All In Line, Goldest Gold, Say Whatcha Wanna en This Time Around hele fijne radioliedjes. Echte uitschieters kent Outside The Box enkel in de vorm van ballad Simplest Way en Nina Simone-cover Don’t Let Me Be Misunderstood. Toch weer terug in de box, dus.

Lees meer over:
Tip de redactie