Electric Guest – Mondo

Weet je nog, vroeger, toen MTV videoclips uitzond? Inmiddels heeft het iconische televisiestation weinig meer met muziek van doen, al houdt het zich er nog heel af en toe mee bezig. Zo tipte MTV Electric Guest als bandje om in de gaten te houden.

Electric Guest is een vanuit Los Angeles opererende popband met songschrijvers Asa Taccone en Matthew Compton als voornaamste leden. Het duo wordt aangevuld door de broers Todd en Tory Dahlhoff. Het debuutalbum van Electric Guest heet Mondo en is geproduceerd door Danger Mouse (Gnarls Barkley, The Black Keys).

Danger Mouse, die in het dagelijkse leven Brian Burton heet, heeft als auteur ook een dikke vinger in de pap en dat in onmiddellijk te horen. De liedjes hebben een soortgelijke frisse, funky inslag als Burtons werk met Gnarls Barkley (met Cee Lo Green op zang), aangekleed met glossy synthesizerarrangementen.

Toch zijn de popliedjes van Electric Guest, in tegenstelling wat de bandnaam misschien doet vermoeden, strikt genomen geen synthpop. Een enkele keer flirten de Amerikanen wel met het genre, zoals onweerlegbaar te horen is in de liedjes Holes en Amber, maar de band legt zich vooral toe op een eclectische mix van stijlen.

Piepklein

Ruwweg houdt Electric Guest een midden tussen Scissor Sisters, Owl City, MGMT en Empire Of The Sun. In ieder liedje zitten piepkleine referenties naar pophits uit het verleden. Zo zou je zweren dat je de aanstekelijk beat uit Waves al vaker hebt gehoord en het pianomotiefje uit Under The Gun memoreert aan Finally van CeCe Peniston.

Dan is er nog een prettige portie slaapkamer-R&B, in de vorm van American Daydream, waar Snoop Dogg jaloers van zou worden. De nummers op Mondo zijn hitgevoelig, dansbaar en zullen smaakvol bevonden worden door menig hipster. Mogelijke hitjes Awake, Waves en This Head I Hold halen misschien ooit nog MTV.

Tip de redactie