De onaangekondigde release van Following Sea is "geen marketingtruc", zo staat te lezen op de website van dEUS. Gezien de beroering die het op de sociale media teweeg bracht, mag het gerust de beste "geen marketingtruc" van het jaar heten.

Nauwelijks negen maanden na Keep You Close is Following Sea pas het zevende album in achttien jaar. Een album gedeeltelijke gebouwd rond afvallers van de voorganger. Following Sea ligt echter niet in het directe verlengde; hij is luchtiger, poppier en kent bovendien minder bombast. De plaat is ook minder samenhangend.

Op het vierde album in deze samenstelling speelt dEUS met stijl en vorm. Zo is Quatre Mains (verrassend in het Frans gezongen) een knipoog naar de postpunk en industrial van Clock DVA, terwijl de Belgen zich in Girls Keep Drinking ontpoppen tot een eightiesdiscofunkrevivalband.

Genres die zich normaliter nauwelijks laten combineren en hier bovendien, slechts vier nummer diep in de plaat, worden afgewisseld met lichte americana (Sirens) en alternatieve dance (Hidden Wounds). Barman spreek-zingt zich haast onbekommerd door de plaat heen.

Luchtigheid

Soms zonnig zelfs, zoals in de aankomende zomerhit The Soft Fall, waar Klaas Janzoons met kleine strijkaccenten nog eens extra luchtigheid weet bij te zetten. Echt verrassend is het echter niet; te weinig eenheid, maar vooral weinig echte uitschieters. Pas tegen het einde wordt Following Sea interessant.

Eerst met Fire Up The Google Beast Algorithm, waar Barman zijn woorden door een gejaagde haag aan scherpe gitaren en drums heen bijt met de verbetenheid van een jonge hond. In het sluitstuk One Thing About Waves staat de boog zes minuten gespannen, zoals je bij dEUS verwacht dat die altijd zo gespannen staat.