Japandroids – Celebration Rock

Met de borstkast tegen de podiumrand aangeduwd, geladen met een euforisch gevoel van leven, de gebalde vuist hoog in de lucht en stembanden die meeschetteren met twee heren op de bühne; Celebration Rock is de viering van dat gevoel.

Waar Japandroids op debuut Post-Nothing nog met angst de dood tegemoet keken, wordt op de opvolger het leven met het nodige vuurwerk bezongen. Een leven dat komt met ouder worden en terugblikken op een roekeloze jeugd (Younger Us) zonder je in aspiraties te laten remmen (The House That Heaven Built).

Opvallend daarbij is dat zanger Brian King ten opzichte van Post-Nothing uitgebreidere teksten is gaan schrijven. Niet langer beperkt hij zich tot een herhaling van simpele doch pakkende meekrijskreten, hij schrijft nu kleine stukjes rockpoezië.

Nog steeds basaal, maar in het simplisme ontzettend raak. Een zin als "Remember that night you were already in bed, said fuck it and got up to drink with me instead" zegt in weinig woorden veel over vriendschap, overgave en ouder worden. Vooral binnen de verdere context van Younger Us.

Explosies

Daarbij af en toe verzandend in clichés, maar die clichés passen binnen de energieke en rauwe indierock. Die lijkt op Celebration Rock niet zoveel te zijn veranderd. Japandroids speelt strakker en heeft meer structuur rond de energie explosies gebouwd, soms haast poppunk.

Maar nog steeds draagt het tweetal een gruizige jas, nu met een open productie, en lijkt de hele plaat in zijn geheel live ingespeeld. En dat maakt Celebration een onmogelijke plaat om op stil te zitten. Vijfendertig minuten lang raast de euforie uit de boxen en pompt de adrenaline over.

Lees meer over:
Tip de redactie