Toen Alain Clark zijn carrière startte, werd hij nog bestempeld tot hitmaker, al worden zij albums gaandeweg steeds minder interessant voor de radio. Toch is iedere nieuwe plaat weer beter dan de vorige.

Fans hebben er even op moeten wachten, want voorganger Colorblind is inmiddels alweer twee jaar oud. De plaat bevatte net als zijn eerste Engelstalige album Live It Out een aantal hits, maar ze bleken niet even gangbaar als de hits van zijn doorbraakplaat. Datzelfde geldt voor Generation Love Revival.

Clarks vierde album werd nog voorafgegaan door het tussendoortje Live With The Metropole Orchestra (verpakt met Live It Loud en Colorblind), waarop de zanger zich liet horen van zijn meest softe en meest soulvolle kant. Voor Generation Love Revival kiest hij nadrukkelijk voor een meer funkachtig geluid.

Nu waren enkele nummers op Colorblind al overduidelijk geïnspireerd door het vroege werk van Prince, maar nergens wordt de invloed van de grote kleine man zo evident als op Release It, Get Your Savvy On en My Shoulder. Ook een Sly Stone en George Clinton klinken op momenten door in Clarks liedjes.

Wennen

Het volwassen funkgeluid met gedegen teksten over liefde, lust en het leven past Alain Clark goed, al zullen liefhebbers van zijn bravere materiaal, zoals het duet Father And Friend, wellicht even moeten wennen aan de pompende baslijnen, de gladde gitaarmotieven en de frequente falsetzang.

Clark produceerde dit album wederom met het ritmetandem Steve Gadd en Pino Palladino, die voor een solide basis zorgen. Het grote minpunt van Generation Love Revival is dat de plaat met zestien nummers veel te lang is. Alain Clark had er beter aan gedaan hier twee losse albums uit te destilleren.