Silver Silver is het derde album van Simone White en daarmee het derde pad dat zij bewandelt. Het beginpunt echter altijd hetzelfde, haar losse en zachte zangstijl als altijd centraal in, in de kern, intieme folkliedjes.

Op Silver Silver is dat pad bestraat met elektronica; subtiel, ingetogen en klein. Soms zelfs zo beperkt dat alles wordt opgehangen aan de stem van White, zoals in Long Moon, waar zij in harmonie met zichzelf zingt. Dit slechts aangevuld met wat kleine bellen, fluiten en statische samples.

Door die naakte werkwijze neigt Silver Silver hier en daar naar minimaltechno in folkstructuren. Zo bestaat Big Dreams And Headlines voor het grootste deel alleen uit knisperende geluidjes, losse percussie, een enkele klokslag en veel ambientvulling. Daaroverheen fluistert White pijnlijke persoonlijke verhalen.

Hoogtepunt is de titeltrack, een duet met Andrew Bird. In zeven minuten tijd wordt van een klein motief op viool en gitaar, omfloerst door klokkenspel en zachte blazers, toegewerkt naar een opgejaagd einde. De twee stemmen in elkaar verweven, met Bird als donkere ondertoon voor de lichte White.

Experiment

Soms worden de composities echter wel erg kaal. Helaas haalt dat de vaart uit de nummers en uiteindelijk uit de gehele plaat. Het lied is te ver naar achter geschoven ten behoeve van het experiment. Nadeel daarbij is dat veel van de geluiden vrij vlak zijn, wat vooral erg sterk naar voren komt in de herhalende stukken.

Daar had soms best een extra laag onder gemogen om het werkelijk spannend te houden. Gelukkig wordt dat genoeg gecompenseerd door momenten als in Now The Revolution, waar die spanning wel te vinden is. Maar wellicht was de plaat beter afgeweest zonder deze tracks.