We gebruiken wel eens de uitdrukking "on-Nederlands goed". Zelden hoor je "on-Belgisch goed" en daar is een reden voor: België is een van de weinige niet-Engelstalige landen die internationaal meetelt.

Belgische acts als Gotye, dEUS en Soulwax (en, niet te vergeten, uitwas 2manydj's) genieten bekendheid tot ver buiten hun eigen landsgrens. Ook Triggerfinger lijkt klaar voor een internationale zegetocht. Stonertrio Wallace Vanborn zou zich op deze tocht prima bij die laatste kunnen voegen. Lions, Liars, Guns & God is zijn tweede album.

Wallace Vanborn bedient zich van sterke, op riffs gebaseerde stonerpowerpop. Nooit log, maar atlijd vol en zwaar. De heren hebben goed geluisterd naar stonerhelden Kyuss, diens geestelijk opvloger Queens Of The Stone Age, maar ook wat naar Triggerfinger. De songs bezitten een bluesy kern, veel meer dan dat bij de gemiddelde stoneract het geval is.

Twaalf songs lang laten de heren weinig ruimte om te ademen en spelen ze met het gebruik van atypische riffs en veranderende maatsoorten zonder dat dit afdoet aan de flow van de songs. Hoogtepunten zijn opener Lion's Manuel, dat meteen een duidelijke indruk geeft van wat je kunt verwachten van het hele album, en The Lair, compleet met Go With The Flow-piano.

Toegankelijkheid

Met Grammy-winnende producer David Bottrill (Muse, Tool) achter de knoppen klinkt het album fantastisch en verrassend open en licht voor zo een zware rockplaat. Een goede keuze die de toegankelijkheid van het album – en daarmee waarschijnlijk ook het succes – enkel ten goede komt.

Wallace Vanborn is nu nog een relatief onbekende naam, maar dit zou na het aankomende festivalseizoen zo maar eens anders kunnen zijn. Het lijkt er op dat er weer een topact uit de Belgische schoot ontsprongen is. Alleen zonde van de onaantrekkelijke albumhoes.
 

Luister dit album op Spotify