Vive La Fête – Produit De Belgique

Het is soms wonderlijk om te zien hoe bepaalde acts een volledig repertoire en een heuse carrière weten op te bouwen met slechts een beperkt muzikaal palet. Het Vlaamse duo Vive La Fête is daar een goed voorbeeld van.

Geïnspireerd door postpunk, new wave en synthpop, brengen de voormalig dEUS-gitarist Danny Mommens en zangeres Els Pynoo in het jaar 2000 het debuutalbum Attaque Surprise uit. De eenvoudige formule van modieuze waveband met een Frans kreunende, blonde seksbom als frontvrouw slaat onmiddellijk aan.

Het levert dan ook een aantal leuke albums op (de laatste dateert alweer uit 2009) en dito singles, al zijn het vooral de uitbundige concerten van VIve La Fête die de Belgische band zo interessant maken. De liveshows blijven onverminderd leuk, ongeacht welke liedjes er worden gespeeld.

Dit met name omdat bijna het volledige repertoire van de Belgen is terug te voeren op twee liedjes: Ça Plane Pour Moi van Plastic Bertrand en Living On Video van Trans-X (die Vive La Fête bovendien live vaak covert). Dat is niet anders bij het zevende album, Produit De Belgique, dat hetzelfde stramien volgt als alle eerdere platen.

Gemakzuchtig

De nummers zijn nog steeds aanstekelijk, springerig en sexy, zelfs al leent een liedje als Bizarre wel heel nonchalant van Simple Minds (vergelijk het met diens vroege hit Love Song). De werkwijze van Viva La Fête is inmiddels tot een wat gemakzuchtig trucje verworden, zonder enige vorm van inventiviteit of vernuft.

Binnen deze strikte kaders weet Vive La Fête nog altijd met lekker dansbare liedjes als Décadance, Ce Soir, Je M’en Fou en Titi voor de dag te komen, maar Produit De Belgique is vooral een lange herhalingsoefening met enkel geëxperimenteer in de verborgen bonustrack. Inmiddels rekt Vive La Fête de jaren tachtig al twaalf jaar lang uit.

Lees meer over:
Tip de redactie