Garbage – Not Your Kind Of People

Wat Debby Harry was voor de postpunk, was Shirley Manson voor de postgrungegeneratie; stoer, geloofwaardig, popfähig. Voor Blondie waren de comebacks van wisselende statuur en ook de terugkeer van Garbage is geen onverdeeld succes.

Garbage werd in 1994 opgericht in Madison, Wisconsin, door de Amerikaanse producers Butch Vig, Duke Erikson en Steve Marker en de Schotse zangeres Shirley Manson. Vig was in 1991 verantwoordelijk voor de productie van het doorbraakalbum Nevermind van Nirvana, dat het subgenre grunge naar de mainstream katapulteerde.

Toen grunge weer op zijn retour was, eind 1995, verscheen het debuutalbum van Garbage met hits als Stupid Girl, Only Happy When It Rains en Queer. Postgrunge van bands als The Cranberries, Bush, Foo Fighters en Live floreerde in de tweede helft van de jaren negentig, maar in 2005 leek Garbage het voor gezien te houden.

Bij Bleed Like Me was de koek eigenlijk al op, na drie prima albums, en het vijfde album Not Your Kind Of People is een ietwat onnodige terugkeer van een band met een anderzijds keurige cv. Niet dat er niks te genieten valt aan deze comeback. Big Bright World, Blood For Poppies, Control en Sugar zijn zeker aangename liedjes.

Gedateerd

Het ding met Garbage is echter dat diens geluid ontzettend verweven is met de late jaren negentig (hoewel slechts twee van de vijf albums daadwerkelijk in dat decennium verschenen). Daardoor voelen nummers als Felt, Battle In Me en Man On A Wire nogal gedateerd aan, ondanks dat ze fonkelnieuw zijn.

Een poging met een hypermodern nummer voor de dag te komen (I Hate Love), slaagt slechts ten dele. Afsluiter Beloved Freak klinkt nog het meest anno 2012. Not Your Kind Of People is anderzijds gewaagder dan het comebackalbum van The Cranberries, al slaat Garbage gelukkig niet zo ver door als Blondie op diens laatste plaat.


Garbage staat 19 juni in Melkweg, Amsterdam.

Lees meer over:
Tip de redactie