The Cribs – In The Belly Of The Brazen Bull

Tot voor kort had de Engelse indierockband The Cribs een bijzonder lid in de gelederen: ex-The Smiths-gitarist en indie-icoon Johnny Marr. Begin 2011 besloot Marr echter op te stappen. Kan The Cribs nog wel zonder hem?

Voordat Marr zich bij The Cribs voegde had de band als trio al drie prima albums afgeleverd, dus is er geen enkele reden om te denken dat de band in zijn post-Marrtijdperk geen goed werk meer zouden kunnen uitbrengen. Toch wordt de gitarist gemist op dit vijfde album.

Marr gaf de band – buiten geloofwaardigheid en een berg aan publiciteit – een melodisch randje met zijn onmiskenbare gitaargeluid. De drie broers doen haast krampachtig hun best om dat randje te behouden, maar dat lukt ze op In The Belly Of The Brazen Bull eigenlijk nergens helemaal, hoewel er goede pogingen gedaan worden.

Single Come On, Be A No-One is een prettige meezinger voor de Engelse festivalweides waarop gitarist Ryan Jarman zijn beste Marr-impressie doet, maar meer dan een impressie wordt het nooit. En halverwege het album heb je het door: The Cribs is zonder Marr weer het zoveelste Engelse gitaarbandje met quasi-valse zang.

Massa

En op zich is daar niets mis mee. Het Verenigd Koninkrijk lijkt geen genoeg te kunnen krijgen van prima gitaarbandjes als The Cribs, maar even leken ze boven de massa uit te stijgen met hun vorige album Ignore The Ignorant, dat in zijn eerste week in hun thuisland beter verkocht dan twee van de Beatles-reissues die in diezelfde week uitkwamen.

Laten we de broers Jarman het voordeel van de twijfel geven en stellen dat In The Belly Of The Brazen Bull een tussenalbum zal blijken. Een fundament voor een toekomstige carrière waarin Marr niet meer dan voetnoot zal zijn. De potentie is er, maar ze moeten dan wel nog even uit Marrs lange schaduw zien te stappen.
 

Tip de redactie