De gekleurde jassen die de Zwitserse broers Buchli dragen op de hoes van het debuutalbum Up In The Sky zijn een meer dan opzichtige verwijzing naar The Beatles anno 1967. Een vergelijking die de broers zelf maar wat graag maken.

Naar verluidt beschrijft de popband 77 Bombay Street zijn stijl als "The Beatles in hun jonge jaren die The Beach Boys ontmoeten na een nacht flink doorhalen". Wie ook maar een beetje in de geest denkt te kunnen kruipen van Lennon, McCartney en de broers Wilson, kan zich daar wellicht een aardige voorstelling van maken.

Het eerste album van 77 Bombay Street is echter veel te braaf en te conventioneel, zelfs vijftig jaar na oprichting van diens voorbeeldbands, om die zelf geformuleerde omschrijving waar te kunnen maken. Dat er wel degelijk invloeden van The Beach Boys en met name The Beatles doorklinken, valt daarentegen niet te ontkennen.

Met zijn akoestische pop haalt 77 Bombay Street wel meer bands van weleer aan, waaronder America (Forgotten Your Name) en Oasis (It’s Now). Bij het horen van enkele nummers zou je zelfs zweren dat je te maken hebt met de Vlaamse zanger Milo (47 Millionaires, Long Way), James Morrison (In The War) of Lily Allen (Number 2).

Samenzang

Het sterkste punt van 77 Bombay Street is de samenzang, met name in het zeer fraaie midtempo liefdesliedje Miss You Girl. De stemmen van de broers kleuren mooi bij elkaar, maar zodra leadzanger Matt Buchli solo de vocalen voor zijn rekening neemt is dat geen onverdeeld succes. Zijn lichte accent is karakteristiek, maar soms ook storend.

De humor die de band in zijn liedjes probeert te leggen, is vaak erg flauw en doet afbreuk aan de verder prima songs op dit niet onaardige debuut. Vooral het nummer I Love Lady Gaga is erg aanstekelijk, maar niet meer dan een simpele opsomming van artiesten. Een gemêleerd gezelschap dus, al wordt de hond de Beatles-jas voorgehouden.