Paceshifters – Home

Op het debuut One For The Road gaf het Overijsselse trio precies dat wat de titel impliceerde; een album om het gaspedaal bij in te drukken. Dertien nummers dragrace, punk en rock-‘n’-roll.

Anderhalf jaar later zijn deze tieners begin-twintigers geworden en hebben daarbij een zekere nuance gevonden. Niet dat Paceshifters de punk-‘n’-roll van One For The Road de rug hebben toegekeerd, alleen waar het op deze twaalf van de dertien nummers plankgas was, heeft het trio op Home leren schakelen en inparkeren.

Motörhead, Supersuckers en andere vergelijkbare punk en hardrock blijft de basis, echter is daar nu ook de luidere indierock doorheen gedraaid. Zo doet de band hier ook denken aan een rauwere variant op Dinosaur Jr. (I Ain't You) of aan grungebands als Mudhoney, Mother Love Bone en vroege Soundgarden (Davis).

Een verrijking van het geluid die de nodige variatie aan Home geeft. Bovendien wordt op de productie een enorme winst gehaald. Veel rauwer en directer dan de voorganger, wat de energie van deze jonge honden veel beter over brengt.

Voorwaarts

Een beloning voor de reis naar Colorado, waar de deze plaat met hulp van producer Ed Stasium (The Ramones, Living Colour) af en toe nabij de livebeleving van deze drie heren komt. Home is daarmee een behoorlijk stap voorwaarts van een band waar even goed nog veel meer in zit.

Vooral in de zanglijnen, die nu af en toe wat geforceerd klinken, valt nog het nodige te winnen. Maar de grondlak, gezet tijdens One For The Road, begint duidelijk in te harden, klaar voor de volgende laag aan verf.

Lees meer over:
Tip de redactie