Arjen Anthony Lucassen – Lost In The New Real

Na de harde, duistere Star One-schijf Victims Of The Modern Age keert Arjen Lucassen terug met Lost In The New Real, een dubbelalbum dat net als de voorganger een angstig toekomstvisioen schetst.

De toonzetting is ditmaal echter lichter en kleurrijker. Dit is de eerste soloplaat van Lucassen sinds twee decennia en daarmee ook het eerste album in even lange tijd waarop het brein achter Ayreon de hoofdvocalen volledig zelf voor zijn rekening neemt.

De andere memorabele mannenstem in dit muzikale verhaal komt van acteur Rutger Hauer, die de rol van verteller krijgt toebedeeld. De eerste van de twee schijven is gewijd aan de mens verloren in een digitaal schijnparadijs, de tweede schetst de vragen en twijfels die opkomen bij het ontwaken daaruit en de uiteindelijke vondst van de echte, groene aarde.

Waar het eerste deel integraal van de hand van Lucassen is, bestaat het laatste afwisselend uit eigen werk en eigenzinnige covers van Pink Floyd, Blue Öyster Cult, Led Zeppelin, Alan Parsons en Frank Zappa. Het resulteert in een rijk geschakeerd geheel, waarin invloeden variërend van The Beatles tot Ierse folk doorklinken.

Affaire

Dergelijke klassieke namen doen misschien vermoeden dat dit een nostalgische affaire is geworden, een suggestie die nog versterkt wordt door liedtitels als Pink Beatles In A Purple Zeppelin en When I’m A Hundred Sixty-Four. Die gedachte is echter misleidend, aangezien Lucassen zijn inspiratiebronnen op onmiskenbaar hedendaagse wijze oppakt.

De afsluitende herinterpretatie van I’m The Slime is wat dat betreft een mooi voorbeeld: Zappa’s kritiek op plat televisievermaak wordt getransponeerd naar de internetwereld. De uitgelaten, creatieve en melodieus vernuftige wijze waarop dat gebeurt, is tekenend voor dit hele album en de componist ervan.

Tip de redactie