Hardrockband UFO deed op eigen kracht weliswaar nooit een serieuze gooi naar de hitlijsten, maar de immer wisselende bezetting zorgde ervoor dat UFO nauw verwant is aan rockacts als Scorpions, Skid Row, Gary Moore en Lone Star.

The Chrysalis Years (1980-1986) is de tweede boxset van het Britse UFO binnen een jaar tijd. In het najaar van 2011 verscheen al het eerste deel uit deze reeks, die de periode van 1973 tot en met 1979 behandelt. Maar in de eerste helft van de jaren tachtig maakte de Duitse gitarist Michael Schenker geen deel meer uit van UFO.

Dat zorgde voor een verandering in het geluid van UFO, hoewel stevige hardrock nog altijd de boventoon voerde op het achtste studioalbum No Place To Run uit 1980. Sterker nog, No Place To Run was een voorbode van de Britse heavy-metal dat in de jaren daarna succesvol werd, met Iron Maiden als trotse vaandeldrager.

De twee daaropvolgende albums, The Wild, The Willing And The Innocent (1981) en Mechanix (1982), combineren ontegenzeggelijk elementen van zowel hardrock als heavy-metal, zij het een nadrukkelijke popinslag. Refreintjes van A Fool For Love, Lonely Heart en Doing It All For You zijn duidelijk voor grote stadions geschreven.

Gehekeld

Weer iets later, op Making Contact (1983) en met name op Misdemeanor (1985), heeft UFO zich volledig overgegeven aan de zowel geliefde als gehekelde manier van produceren die medio jaren tachtig populair was, inclusief synthesizers en veel galm op de drums. This Time en Night Run zijn exemplarische voorbeelden daarvan.

Op The Chrysalis Years (1980-1986) zijn de vijf bovengenoemde studioalbums in zijn volledigheid terug te vinden, aangevuld met de live-EP Headstone – Live At Hammersmith 1983. Zanger en liedjesschrijver Phil Mogg was het enige permanente lid in deze periode. De ledenwisselingen worden helder weerspiegelt in de muziek en op de bandfoto’s.

Verschillen

Het tweede deel van The Chrysalis Years bevat de digitale remasters uit 2009, die indertijd op de heruitgaves van de oorspronkelijke albums te vinden waren. De bonustracks op deze boxset verschillen wel iets van die op de geremasterde albums. Zo staat de liveversie van Hot ‘N’ Ready hier bij het verkeerde album.

Dat is de enige blunder, maar wordt ruimschoots gecompenseerd door een sloot aan niet eerder op cd uitgebrachte live-opnames uit het BBC-archief. Ook singleversies van Young Blood en Lonely Heart debuteren op cd. Van de spacerock uit het voorgaande decennium is hier niks meer hoorbaar, maar voor liefhebbers van kitscherige eightiesrock is dit puur genieten.