Naast conceptalbum Aqualung uit 1971 staat directe opvolger Thick As A Brick te boek als de meest geslaagde Jethro Tull-plaat uit de lange historie van de band. Precies vier decennia later komen Ian Anderson en consorten met een sfeervol vervolg op dat artistieke succes.

Met illustere grondleggers als King Crimson, Yes, Genesis, Emerson, Lake & Palmer en Van Der Graaf Generator mag progressieve rock gerust een typisch Engelse toevoeging aan de populaire muziek genoemd worden. Het orkestrale en theatrale zit de Brit blijkbaar in het bloed.

Misschien is er echter geen band in het genre die zo onmiskenbaar aan de overzijde van het Kanaal thuishoort als Jethro Tull. Met het sterk op traditionele folk geënte fluitwerk van Anderson en de sprookjesachtige (Hobbit)sfeer die de muziek als geheel doortrekt is het moeilijk, zo niet onmogelijk om niet aan de groene heuvels van Groot-Brittannië te denken.

Met Thick As A Brick 2 neemt de band de draad op die het in april 1972 heeft neergelegd. De toen nog zeer jonge protagonist Gerald Bostock is inmiddels 40 jaar ouder en heeft de nodige avonturen achter de rug, onder andere in de bankwereld, wat Anderson ampel gelegenheid geeft zijn gal over die branche te spuwen.

Verhaal

Zoals gebruikelijk bij deze band is het niet eenvoudig de lijn van het door de nummers gesponnen verhaal te volgen (in tegenstelling tot het eerste deel bestaat het tweede namelijk uit aparte stukken). Het doet echter niet af aan het boeiende karakter van de muziek en liederen als Wooten Bassett Town en het epische A Change Of Horses.

Weliswaar is Jethro Tull in de loop der jaren een ietwat kalmer toon gaan aanslaan, zijn mengsel van folk, blues, progressieve en hardrock aangevuld met een gezonde scheut vreemde humor is nog steeds heel eigenzinnig en kenmerkend – met een waardig vervolg op een klassieke elpee als resultaat.
 

Jethro Tull staat op 16 november in Cirque Royal, Brussel (B).