Elke recensie van dit album zal met de website beginnen. En dan met name de ruis in de achtergrond. De stream van het nieuwe album is namelijk vertraagd tot een totale speelduur van 2709 uur.

Dat zijn 113 dagen, waarvan op het moment van schrijven nog vier te gaan. Dan is de volledige plaat van begin tot eind afgespeeld en wordt hij officieel op normale snelheid uitgegeven. Een ludieke promo campagne, een kunstproject en een goede (1 april-)grap in één.

Op volle snelheid leunt Bear In Heaven zwaar op psychedelische indierock en de meer experimentele elektronica. Muziek die het gebruik van parafernalia overbodig maakt, daar deze luistert als een kleurrijke trip. Meer nog dan op Beast Rest Forth Mouth worden de nummers gedragen door elektronica.

Soms zelfs neigend naar de noisie beats van Fuck Buttons, zonder te ontaarden in een ondoordringbare geluidsmuur. Ondanks de ongebruikelijke songstructuren, staan de melodieën centraal en die zijn zwoel, verleidelijk en dromerig.

Trance

Bear In Heaven bouwt op I Love You, It’s Cool een mystieke danswereld voor lichtvoetig zwevende lieden. Maar het is niet enkel zweven. Het drietal uit Brooklyn speelt met de patronen en breekt regelmatig met verwachtingen om daar dan dwars tegen in te gaan. Dat alles om de trance te versterken.

Juist dat maakt het derde album van Bear In Heaven zo verrassend; de wijze waarop wordt gespeeld met het gebruikelijke. Bear In Heaven maakt pop die geen pop mag heten, goed in het gehoor liggende avant-garde. En daarmee zou het trio de lijn naar boven, ingezet met het tweede album, wel eens sterk door kunnen zetten.


Bear In Heaven staat op 26 mei op Le Guess Who? May Day, Utrecht.