In 1981 stapte Vince Clarke uit de band Depeche Mode, vlak voor diens grote doorbraak. Na ruim dertig jaar werkt Clarke weer samen met Depeche Mode-componist Martin Gore, ditmaal onder het pseudoniem VCMG.

Waar veel acts hun scherpte verliezen wanneer de wegen tussen hen en een voornaam bandlid zich scheiden, bleef Depeche Mode altijd vooruitstrevend en relevant. Maar ook Vince Clark bleef succesvol, onder meer met Yazoo (met Allison Moyet) en Erasure (met Andy Bell). Van Erasure verscheen in 2011 een nieuw album.

Waar veel fans ongetwijfeld hadden gehoopt op een terugkeer naar het oude geluid van Depeche Mode, blijkt de hereniging van Clarke en Gore in iets heel anders uit te monden: instrumentale techno. Toch is dat geen lichtjaren ver verwijderd van de donkere synthpop van Depeche Mode anno 1981.

Immers, de elektronica-invloeden van Depeche Mode klonken ook in vroege techno door en dat is in feite waar de nummers op Ssss op neerkomen. Tien lang uitgerekte, simplistische en soms zeer minimale dansnummers, speciaal gemaakt voor de dansvloer.

Ouderwets

Ssss klinkt dus eigenlijk meer als 1991 dan als 1981. Toch zijn nummers als Skip This Track, Bendy Bass en Aftermaths beslist niet ouderwets. Clarke en Gore hebben goed geluisterd naar recente(re) dancemuziek en zo vinden ook stijlen als house, electro, minimal en club hun weg naar dit album.

De werkwijze van VCMG is eveneens typisch van deze tijd; de twee stuurden via e-mail geluidsbestanden naar elkaar, die ze op hun beurt bewerkten. Desondanks gebeuren er geen hele bijzondere dingen op Ssss, want de voornaamste functie ervan is om erop te dansen in de clubs. Depeche Mode-fans hadden misschien meer verwacht.