Al zo’n tien jaar geleden zong de gevierde en geprezen liedjesschrijfster annex zangeres Gretchen Peters over hoe het leven in een perfecte wereld eruit zou zien. Op Hello Cruel World neemt ze klein persoonlijk leed onder de loep.

Gretchen Peters is als liedjesschrijfster al sinds begin jaren negentig actief voor beroemde countryzangeressen als Martina McBride, Faith Hill en Trisha Yearwood. De Canadese rockzanger Bryan Adams vond haar voor McBride geschreven song Independence Day zelfs zo mooi dat hij haar vroeg ook met hem liedjes te schrijven.

Uit alles blijkt dat Peters een laatbloeier is. Zo nam ze op haar 38e pas haar debuutalbum The Secret Of Life op, dat in de zomer van 1996 werd uitgebracht. Inmiddels is de zangeres alweer 54 en vier studioalbums, twee liveplaten, een kerstalbum en een verzamelaar verder. Toch blijft ze immer jeugdig klinken.

Vocaal gezien, althans, want in haar teksten klinken haar levenservaringen en haar emotionele bagage duidelijk door. Geen simpele rijmelarij of kleffe liefdesliedjes, maar boeiende en gedetailleerde songteksten over gecompliceerde intermenselijke relaties, subtiel doorspekt met symboliek uit christelijke tradities.

Leegte

Zo zingt ze over een vrouw die in dubio is over haar liefde voor een matador, wiens lust voor avontuur hoe dan ook eindigt in de dood. In Five Minutes verhaalt ze over mijmeringen aan een verloren liefde tijdens haar rookpauze, terwijl de protagonist uit Camille zich met willekeurige mannen inlaat om een leegte in haar leven te vullen.

Zoals gepast in de aloude countrytraditie schroomt Gretchen Peters het dus niet om serieuze thema’s te verwoorden. In een enkel geval in soms wat crue bewoordingen, bijvoorbeeld in Natural Disaster en Idlewild (waar ze zelfs het verafschuwde N-word bezigt). Het is een wrede wereld daarbuiten, maar Peters weet het mooi te bezingen.