De maan heeft de mens altijd geïnspireerd, zelfs nadat astronaut Neil Armstrong in 1969 als eerste voet op het hemellichaam zette. Maar ook fransoos Georges Méliès keek in 1902 al met veel bewondering omhoog in het holst van de nacht.

Geïnspireerd door sciencefictionverhalen van tijdgenoten Jules Verne en H.G. Wells maakte filmmaker en illusionist Georges Méliès aan het begin van de twintigste eeuw A Trip To The Moon, dat indertijd gold als pionierswerk op cinematografisch vlak en in de decennia erna uitgroeide tot iconisch en historisch belangrijk beeldmateriaal.

Iedereen kent wel het beeld van Méliès’ maan met zijn vriendelijke gezicht, die plotsklaps een raket in zijn oog krijgt (onder meer geparodieerd in de tekenfilmserie Futurama en in een videoclip van Smashing Pumpkins). Die fameuze afbeelding siert ook de hoes van de soundtrack die het Franse elektronicaduo Air bij de film maakte.

Tijdens het filmfestival van Cannes in 2011 ging een volledig gerestaureerde, met de hand ingekleurde versie van A Trip To The Moon in première, inclusief nieuwe muziek van Air. De twee muzikanten lieten zich wellicht nog meer inspireren door het hectische, flikkerende kleurgebruik dan door het (filterdunne) verhaal van de film zelf.

Opgefokt

Air gooit het namelijk over de psychedelische boeg. Geluiden uit de natuur, opnames van gesprekken, gesamplede kerkklokken, koren, opgefokte drumcomputers en gitaargalm worden gebruikt over typische elektronische Air-instrumentaaltjes. De plaat bevat drie vocale nummers, waarvan Seven Stars de meest toegankelijke is.

Het themaatje in Moon Fever is afgekeken van Ashes, The Rain & I van James Gang (waaruit Fatboy Slim de melodielijn haalde voor Right Here, Right Now), maar verder is Air volledig oorspronkelijk met de muzikale invulling van A Trip To The Moon. Samen met het intense kleurgebruik zorgt het voor een geheel nieuwe beleving van de 110 jaar oude film.