Verandering is soms eng. Doorgaans voelen we ons meer op ons gemak met dingen die vertrouwd zijn. Met dat idee ging Katie Melua de studio in voor haar vijfde album Secret Symphony.

Op dit album werkt Melua namelijk opnieuw samen met liedjesschrijver en producer Mike Batt, die eerder dezelfde functies bekleedde op de eerste drie albums van de zangeres. Op haar vorige album, The House uit 2010, verruilde Melua Mike Batt voor producer William Orbit, eerder verantwoordelijk voor successen van Madonna en Blur.

Ook werkte ze met liedjesschrijvers als Rick Nowels, Guy Chambers en Lauren Christy, die hits schreven voor een heel scala aan pop- en rockartiesten. Toch bracht The House geen memorabele hits voort en Melua leek haar fans te bevreemden. De hernieuwde samenwerking met Mike Batt voldoet dan ook aan alle verwachtingen.

Het voornaamste verkooppunt van dit album zou het symfonieorkest zijn, dat op ieder nummer te horen is. Door de orkestarrangementen klinkt alles heel wollig, erg kerstachtig en bovendien nodeloos braaf. Batt levert wederom een handvol ouderwets keurige popballads af, die iedere Katie Melua-fan meteen zal waarderen.

Kleurloos

Interessanter zijn de covers. Melua’s interpretaties van Gold In Them Hills van Ron Sexsmith en Moonshine van Fran Healey (frontman van Travis), alsmede van het in 1923 geschreven bluesnummer Nobody Knows You When You’re Down And Out, zorgen voor welkome accenten op een anderzijds wat kleurloze plaat.

Helaas slaagt ze er bij lange na niet in om zo sexy te klinken als het Franse zuchtmeisje Françoise Hardy in een cover van haar All Over The World, maar het is wel het meest spannende liedje op Secret Symphony. Als fan van Katie Melua heb je eigenlijk geen reden deze plaat niet aan te schaffen, want ze weet exact wat je wil horen.