Vijf jaar na het debuutalbum Sniffin’ And Snatchin’ is de Nederlandse formatie The Soul Snatchers terug met een langverwachte opvolger. En nog steeds swingt deze groep muzikanten de pan uit.

Wanneer je de sixtiessoul en seventiesfunk uit je speakers hoort schallen, kun je nauwelijks bevatten dat dit een collectief van eigen bodem is. De composities, de productie en de arrangementen klinken namelijk zo ontzettend Amerikaans. Wanneer je niet beter zou weten, zou je denken dat dit album veertig jaar geleden is gemaakt.

En dat is waarschijnlijk het grootste compliment dat je The Soul Snatchers kunt maken, want de band doet hard zijn best Scratch My Itch te laten klinken als een authentieke funkplaat. Dat de groep er niet voor schroomt om diens helden uit het genre aan te halen, spreekt eigenlijk voor zich.

Scratch My Itch bevat dampende funknummers als The Lick en The Chase, die elk in een hele foute blaxploitationfilm hadden kunnen zitten. De blazers en de harde baslijn in opener Do You Wanna Get Down roepen meteen het beeld op van een grote, drukke Amerikaanse stad.

Funkbroeders

Good To Me memoreert aan het klassieke werk van James Brown, terwijl The Right Track duidelijk geïnspireerd is door Stevie Wonder. En waar elders funkbroeders als Curtis Mayfield, Sly Stone, Bobby Womack en Edwin Starr worden aangehaald, is slotstuk Good & Plenty duidelijk opgebouwd uit bekende Motown-elementen.

Behalve de uitstekende muzikanten verdienen ook vocalisten Curtis T. en Jimi Bellmartin en dikke pluim voor hun bijdrages. The Soul Snatchers mag zich kwalitatief rustig meten met te gekke bands als JC Brooks & The Uptown Sound, The Dap-Kings of The Roots (dat onlangs een plaat maakte met Betty Wright). Pure klasse.