Michael Bublé – Christmas

"It’s Christmas!", hoor je Slade-zanger Noddy Holder ieder jaar rond deze tijd door de ether bulderen. Wie behoefte heeft aan iets rustigere en meer conventionele kerstliedjes, is bij Michael Bublé aan het juiste adres.

Christmas van Michael Bublé is niet alleen het meest succesvolle kerstalbum in jaren, het is tevens de meest geanticipeerde. De laatste keer dat er zoveel aandacht was om een kerstalbum was in 1998 met These Are Special Times van landgenoot Céline Dion en in 1994 met Mariah Carey’s Merry Christmas (diens opvolger flopte).

Bublé doet een geslaagde poging om net als Mariah Carey onderdeel te worden van het kerstcanon. De Canadees waagt zich zelfs aan een versie van Carey’s All I Want For Christmas Is You, al is Bublé’s versie aanzienlijk minder feestelijk. Ook zijn opname van Christmas (Baby Please Come Home) is minder uitbundig dan die van Carey.

De zanger heeft duidelijk veel naar Bing Crosby geluisterd, zeker wat betreft intonatie en frasering. Dat is goed te horen in Jingle Bells (met The Puppini Sisters in de rol van The Andrew Sisters), It’s Beginning To Look A Lot Like Christmas en I’ll Be Home For Christmas, die hij bijna één-op-één kopieert van Crosby’s kerstalbum.

Exotisch

White Christmas ligt in de uitvoering van Bublé en duetpartner Shania Twain echter mijlenver vandaan van Crosby’s origineel en lijkt eerder geïnspireerd door de versie van Elvis Presley uit 1957. Net als Crosby met zijn Hawaïaanse Mele Kalikimaka smokkelt Bublé exotische muziek de huiskamer binnen middels Mis Deseos/Feliz Navidad.

Los van de zeer degelijke eigen compositie Cold December Night zal Bublé niet de originaliteitprijs winnen met zijn vertolkingen van het overbekende kerstrepertoire, maar hij geeft je wel precies wat je van hem verwacht. De meest geslaagde cover is Bublé’s opname van Silent Night, inclusief kinderkoor. Onschuldig, maar niet vroom.

Lees meer over:
Tip de redactie