Sef – De Leven

Het nummer De Leven van rapper Sef (tevens titelsong van de film Rabat) herbergt een zekere ‘joie de vivre’-uitstraling, die de luisteraar weet te pakken. Sef schept daarmee ook de nodige verwachtingen voor zijn gelijknamige solodebuut.

Tot groot ongenoegen van de fans kende de release van deze plaat een lange aanloop. Echter, nu De Leven eindelijk gearriveerd is, zou menig mens kunnen stellen dat de artiest niet voldoende tijd heeft genomen. De Leven stelt op zijn zachtst gezegd teleur.

Sef opent sterk met de bekende titeltrack en de even noemenswaardige tweede single Diamanten, waar zanger Hans de Booij het fijne refrein voorziet van een bijpassend karakter. Helaas is het hoge kwaliteitsniveau van korte duur, want wat volgt is een aaneenschakeling van simplistische beats, zwakke hooks en kinderlijke teksten.

Renaissance Man is de eerste in een rijtje tracks die de luisteraar doet attenderen op het feit dat Sef zich overduidelijk liet inspireren door de heren van De Jeugd Van Tegenwoordig; Willie Wartaal en Faberyayo komen dan ook zeker terug op de plaat. Vooral Robot Sex zal veel luisteraars doen grijpen naar de next-knop.

Slecht

Dat het nummertje grappig bedoeld is, dat begrijpen we wel. Dat het uitermate slecht is, horen we helaas ook. Inhoudelijk komt de jonge rapper niet verder dan feesten (Het Nachtleven), materialisme (Flashy) en vrouwen (Cinderella). En dit alles met een hoog popgehalte waar de pubers vast en zeker als een blok voor zullen vallen.

Een grote portie van deze plaat zal dan ook niet verkeerd klinken op de dansvloer (Ik Weet Niet Goed); makkelijk verteerbaar en vooral luchtig van stof. Maar ook de oppervlakkige luisteraar heeft verwachtingen. En De Leven lost ze simpelweg niet in.

Lees meer over:
Sef
Tip de redactie