Men waart niet langer dan een lustrum rond op deze aardkloot, maar als je naar het machtige The Thousandfold Epicentre luistert, zou je zeggen dat The Devil’s Blood al sinds mensenheugenis bestaat.

Niets minder dan een occult rockmeesterwerk. Met eerste langspeler The Time Of No Time Evermore gooide het Eindhovense gezelschap rond componist/gitarist Selim Lemouchi en zingende grote zuster Farida internationaal al hoge ogen, maar op de nieuwe plaat gaat men nog een stap verder.

Dat blijkt al meteen bij intro Unending Singularity, dat met zijn sfeervolle pianoklanken en snaren- en drumwerk, maar meer nog door zijn ongekend ruimtelijke opzet in enkele ogenblikken de toon zet voor de rest van deze meer dan 70 minuten durende monoliet.

De sublieme auditieve ruimtewerking is namelijk één van de belangrijkste factoren die deze schijf tot een groots succes maken. De kern van de weids uitwaaierende nummers wordt weliswaar bijna altijd gevormd door de ijzersterke gitaarmelodieën van Selim en Farida’s innemende vocalen, daaromheen ontstaat een resonerende helleput van geluid.

Scheppingskracht

Het creëert een duizendvoudige rijkdom aan klanken, variërend van ‘spokende’ gitaarpartijen tot klassieke fragmenten en welhaast oneindig gelaagde geluidscollages. Stukken als She en Fire Burning illustreren echter dat The Devil’s Blood te midden van al dat geweld ook doodeenvoudig uitzonderlijk pakkende liederen schrijft.

Het beste luister je dit album echter integraal, aangezien de waarlijk epische opbouw ervan (uitmondend in een woeste koortsdans van een kwartier) anders verloren gaat. Misschien schrikt de satanische uitstraling van deze groep je af, maar bedenk dan met Blake dat Kwaad het actieve is dat ontstaat uit Energie: pure scheppingskracht dus.
 

The Devil’s Blood staat op 11 november in Vera, Groningen, op 13 in Baroeg, Rotterdam, op 26-11 in dB's, Utrecht en op 6 januari in Doornroosje, Nijmegen.