In een tijd dat veel bands van weleer weer bij elkaar (dreigen te) komen, doet John Watts het tegenovergestelde. In 2002 werd zijn band Fischer-Z ontbonden, maar in plaats van een reünie zet Watts de beste nummers van zijn band zelf op plaat.

Een altijd gevaarlijke opgave, want hoe zelden lukt het artiesten om hun beste werken te verbeteren in latere jaren? Dit soort projecten zijn dan ook vaak bij voorbaat al gedoemd en worden vooral gezien als geldklopperij van artiesten die hopeloos proberen hun oude fans tevreden te stellen met bekende nummers.

Met vaak het tegenovergestelde effect, overigens. Helaas lijkt dat niet veel anders bij de voormalige voorman van Fisher-Z. Een new waveband die overigens vooral in Nederland succesvol was. De singles The Worker, So Long en Marliese bereikten hier de Top 40. Ook in zonnigere oorden als Portugal en Australië deed Fisher-Z het goed.

Het soloalbum van Watts beslaat enkel materiaal van de eerste drie albums van Fisher-Z; Word Salad, Going Deaf For A Living en Red Skies Over Paradise. De dertien selecties worden aangevuld met het nooit uitgebrachte Fisher-Z-nummer Dark Crowds Of Englishmen, met scherpe kritiek op de voormalige Britse premier Thatcher.

Bezieling

Hoewel deze plaat een aardige alternatieve Greatest Hits-collectie vormt van Fisher-Z, worden de kwaliteit en de bezieling van de originele opnames nergens gehaald. Watts heeft nergens geprobeerd exacte kopieën te maken, maar hij toont ook nergens de intentie om de new wave-hits naar het heden te vertalen.

Waar de liedjes echter de tand des tijds doorstaan hebben (zelfs al is het merendeel gesitueerd in het onder het Thatcherisme gebogen Groot-Brittannië), heeft de stem van Watts duidelijk het nodige te lijden gehad. Watts had zijn fans een groter plezier gedaan wanneer hij gezorgd had voor goede reissues van de eerste drie Fisher-Z-albums.
 

Luister dit album op Spotify