Denen Josephine Philip en Ina Lindgreen vormen sinds 2009 het duo Darkness Falls dat donkere sixties-gitaarpop combineert met elektronica en spookachtige harmonieën. Na een EP in maart van dit jaar is er dan nu debuutalbum Alive In Us.

De eerste drie tracks zijn echter weinig indrukwekkend. Zangeres Philip heeft een prettige stem, dat is meteen duidelijk, maar de intro en de twee songs daarna zijn wat middelmatig; het lijkt niet echt van de grond te komen. En dan is er song nummer vier, The Void.

Opeens vallen alle puzzelstukjes op hun plek. Hoekig, boeiend samenspel tussen gitaar en bas dat vergezeld wordt door een dwingende drummachine. Met daarover Philips stem verstopt onder een vette laag reverb.

Vanaf de vierde track houden de dames tot het einde een buitengewoon interessante, haast ingehouden spanning vast. Hoogtepunten zijn het broeierige Josephine, een beetje het centerpiece van het album en de duidelijke op Morricone geschoolde instrumentale track Paradise Trilogy II.

Theremin

Maar misschien wel de beste individuele track van het album is op één na laatste song Hey!. Met een intro die klinkt als de soundtrack van een low-budget jaren zestig-science-fictionfilm compleet met theremin-achtige synth, klinkt de song anders dan al het andere op de radio en toch conventioneel genoeg om goed als toekomstige single door het leven te kunnen gaan.

Valse start daargelaten is Alive In Us een goed debuut. De dames, vergezeld door producer Anders Trentemøller, hebben een zeer eigen en consistente sound weten te smeden uit de verschillende invloeden die meer is dan een som van de delen. Puik.