Nadat Ryan Adams een kleine maand geleden zijn eerste album na het opbreken van The Cardinals uitbracht, komt sologitarist Neal Casal van die begeleidingsband nu met vers werk. Het resultaat klinkt ingetogen en sfeervol.

Casal heeft ook voor de tijd dat hij via Adams wat meer in het spotlicht kwam te staan al de nodige platen op eigen naam gemaakt, maar Sweeten The Distance is (wellicht dankzij zijn voorgaande ervaring) voller gearrangeerd en geproduceerd dan ooit tevoren.

Het doet niet af aan de intimiteit van de muziek, waarin warme, vriendelijke klanken doorgaans de boventoon voeren. Het elftal stukken op de schijf kent sterke melodieën en voert de luisteraar geestelijk terug naar het kalme en overdachte werk van veel Amerikaanse liedschrijvers uit de jaren zeventig.

Zang en arrangement staan in alle nummers onmiskenbaar centraal. Het hoeft gezien de achtergrond van Casal echter niet te verbazen dat hij ook moeiteloos overtuigt tijdens de spaarzame momenten dat hij zijn gitaarspel naar de voorgrond duwt – op het einde van het titelnummer en Let It All Begin bijvoorbeeld.

Weemoedig

Afgezien van die korte gitaaroplevingen en een enkele drijvende rocker als So Many Enemies is dit een kalme, ietwat weemoedig gestemde plaat geworden, die eigenlijk nagenoeg nooit de aandacht nadrukkelijk naar zich toetrekt.

De andere kant van die medaille is, dat het album zich door zijn rimpelloze karakter niet bijzonder prominent in het geheugen vastzet. Voor zolang het duurt, vormt het echter heel mooie en aangename luisterkost.