Het dertiende volwaardige studioalbum van thrash-metalinstituut Megadeth ziet de terugkeer van oorspronkelijk bassist David Ellefson aan de zijde van Dave Mustaine en consorten. Het zorgt helaas niet voor vuurwerk, hoewel dit ook geen beroerde schijf is.

Met Endgame zette de band een paar jaar geleden weer eens een ouderwets geïnspireerde plaat neer, waarin de felle gitaarriedels van voorman Mustaine en vers aangeworven snarenvirtuoos Chris Broderick je welhaast continu om de oren vlogen.

Wie gedacht had dat Th1rt3en voort zou borduren op dat allesverwoestende concept, en het met oudgediende Ellefson opnieuw in de gelederen misschien zelfs nog beter zou uitwerken, komt echter enigszins bedrogen uit.

Opener Sudden Death klinkt nog heel veelbelovend en doet zijn naam zeker eer aan. Ter hoogte van derde nummer Whose Life (Is It Anyways?) begint zich echter het vermoeden te vormen dat Mustaine er voor heeft gekozen het geluid van de directe voorganger te stroomlijnen. Iets wat hij in zijn carrière trouwens al vaker deed.

Minder

Nu bleek vlotte opvolger Countdown To Extinction van het geweldige Rust In Peace album nog erg succesvol, maar zelfs afgezien van het feit dat de tijd de band intussen minder gunstig gezind is, klinkt Th1rt3en gewoon minder consistent. Dat een drietal stukken erop al jaren geleden geschreven is, helpt in dat opzicht waarschijnlijk niet mee.

Neemt niet weg dat er voor de liefhebber van sterk instrumentaal werk in het algemeen en gitaargeweld in het bijzonder genoeg te genieten valt en de plaat een vertrouwde apocalyptische Megadeth-sfeer ademt.
 

Luister dit album op Spotify