In de jaren negentig was Emmett Tinley frontman van de Ierse cultband The Prayer Boat. De recente heruitgave van het tweede album, dat ook in 2009 met louter positieve recensies ontvangen werd, gaf Tinley het vertrouwen en de inspiratie om een tweede soloalbum op te nemen.

Het resultaat is een titelloos album opgenomen onder het toeziend oog van topproducer Robert Shahnazarian Jr., bekend van zijn werk met onder andere The Killers, John Legend en Snow Patrol. Wat meteen opvalt is Tinley's stem. Ietwat dun, maar toch zeer krachtig en vol emotie, maar met name op dit album onontkoombaar.

Hij staat buitengewoon ver voor in de mix en Tinley heeft de neiging om alle gaatjes vol te zingen en vaak gebruik te maken van lange uithalen die soms een heel klein beetje vals lijken.

Op zich is dit niet zo'n punt. Dit is de zangstijl en de mix waar hij voor gekozen heeft, maar ongeveer halverwege het album begint dit alles een beetje te wringen en tegen het einde zelfs te irriteren.

Mijmert

Het album staat wel vol mooie liedjes, hoewel de meeste niet écht memorabel zijn. Doordat er spaarzaam met percussie omgesprongen wordt, mijmert het geheel wel wat voort en lijken sommige liedjes wat lang te duren.

Had Tinley een stapje terug kunnen doen en daarmee de mix en de liedjes iets meer ruimte kunnen geven om te ademen, dan had dit zomaar een echt mooi album kunnen opleveren. Zoals het er nu staat is het vooral een werk voor fans van The Prayer Boat, maar buiten die kleine groep zal hier weinig publiek voor te vinden zijn.
 

Luister dit album op Spotify