Tommy Ebben & The Small Town Villains – A Whisper To Arms

In Ikarus maant Tommy Ebben de luisteraar rustig aan te doen. “Slow down, slow down, we’ve only just begun”, zijn de woorden van de singersongwriter, nauwelijks een jaar na zijn debuut Dreamless Slumbers.

Een rust die Ebben zichzelf en zijn band dus duidelijk niet gunt. Slumbering Dreams ontving eind 2010 veel lof. Vergelijkingen met John Mellencamp, Ryan Adams, Nick Drake en andere liedjesschrijvende en zingende halfgoden passeerden de revue. Een fijne mix van folk, blues en country, die weliswaar veel referenties oproepen, maar genoeg eigen Ebben tonen.

En dat is ook op opvolger A Whisper To Arms het geval. Weliswaar een album waar meer op het gaspedaal wordt getrapt, maar de linkjes naar Bruce Springsteen, Tom Petty en Drive-By Truckers snel zijn gelegd.

Een blend van southern rock, blues en country, doorspekt met een verhaal. Over te grote verwachtingen, de waarschuwing van een vader aan zijn zoon, over het maatschappelijk hedonisme, over een verloren liefde, over verleiding, over strijd tegen een duivel onder ons.

Rockend

Ebben heeft een boodschap en wil die met ons delen, maar duwt hem niet in ons gezicht. A Whisper To Arms is namelijk ook gewoon een heerlijk rockende plaat. Geschreven met het oog op de liveshow, zo lijkt het. Niet vreemd met een band die sinds het debuut bijna voortdurend langs de weg te vinden is.

Altijd op tour, en dat is te horen. Hier is het echt Ebben én zijn dorpssloebers, met een belangrijke rol voor sloeber Rischen, die met zijn orgelpartijen het geluid van een specifieke lijm voorziet. Maar het is de som der delen, de songs van Ebben en de ballen van de band, die het geheel maken. Slechts het begin, maar op dit tempo mag het best doorgaan.

Tip de redactie