Bij bosbranden denken we al snel aan een grote vurige vlakte, waar geel-oranje vlammen in felle uitschieters de hemel aflikken. Niet vaak staan we stil bij de smeulende onderlaag, die vaak nog weken door schroeit. Toch lijkt Forest Fire zich op de tweede juist daar op te richten.

Broeiende stadsamericana, waarin folk samenkomt met drones, elektronica, wave en psychedelica; een traditioneel plattelandsgeluid vertolkt met de klanken van de stad. Daarin doet het New Yorkse Forest Fire op Staring At The X denken aan alternative countrypioniers als Souled American en Jackie-O Motherfucker.

Bands die country vermengen met lo-fi, noise en andere experimentele geluiden. Ten opzichte van het debuut Survival uit 2009 kiest de band ervoor om hier meer de nadruk te leggen op de psychedelica dan op de country. Die blijft in de basis echter wel voortdurend aanwezig.

Dit leidt tot een aantal prachtwerkjes, waarvoor je voortdurend op de stoel zit, gespannen wachtend tot de vlam weer uit de schroeiende ondergrond op slaat. Vooral de twee afsluitende nummers, Mtns Are Mtns en Visions In Plastic, zijn prachtig uitgewerkte laagjes aan spanning en verrassing.

Zwijmelen

De eerste nog het dichtst in de buurt van een countryslijper, de tweede een acht minuten durende psychedelica om bij weg te zwijmelen of de geliefde even extra vast te knijpen. Maar ook in de disco weten de Amerikanen de weg, zo blijkt in het zeer dansbare They Pray Execution Style.

Helaas meandert Forest Fire zich zelf hier en daar ook voorbij, waardoor ook de smeulende onderlaag uitdooft. Teveel lagen, teveel psychedelica. Maar in zijn algemeenheid een zeer fijne opvolger van het al veel belovende Survival.
 

Forest Fire speelt 27 november in Utrecht tijdens Le Guess Who?