Engelse singer-songwriter Ben Howard heeft in korte tijd een gigantische groep fans op weten te bouwen die hem volgen als is hij de Messias. Op debuutalbum Every Kingdom is te horen waarom; Howard maakt akoestische pop die zowel de indiekids als het grote publiek aan kan spreken.

Met prettige stem die – met name in de uithalen – erg sterk doet denken aan David Gray, brengt hij hier tien veelal ingetogen songs vol mooie melodieën en goed gitaarwerk. Songs die jazzachtige akkoordenprogressies bevatten, maar in de verste verte niet als jazz klinken.

Daarmee past Howard duidelijk meer in de Britse dan in de Amerikaanse liedjesschrijvertraditie en drukken artiesten als Tim Buckley en Nick Drake veel meer hun stempel op Howards muziek dan een Bob Dylan of een Neil Young.

Howard heeft bovendien meer gemeen met voorgenoemde David Gray. Niet alleen de stem, maar ook de productie en klank van Every Kingdom komen overeen. Alles is strak geregisseerd, professioneel ingespeeld en werkt vaak naar een duidelijk crescendo toe.

Gekunsteld

Dit levert echter wel een wat vlakke, met vlagen zelfs nietszeggende productie op. Echt spannend is het nooit en ook spontaniteit is ver te zoeken. Gekunsteld is het gelukkig nergens en Howards stem en liedjes blijven overeind, daar kan geen enkele productie iets aan af doen.

Every Kingdom is een goed debuut dat genoeg diepte bevat voor de zichzelf respecterende popliefhebber, maar ook prima voer is voor de Radio 2's van de wereld. Met een beetje geluk, en meer van dit soort albums, staat Howard een glansrijke carrière te wachten.
 

Luister dit album op Spotify