Na zeven jaar laat Death In Vegas weer van zich horen. Frontman en producer Richard Fearless komt op de proppen met enkele sterke tracks, maar verliest zichzelf helaas al snel in zijn eigen experiment.

Al in 1997 maakte Death In Vegas naam met een (destijds) vernieuwende mix van rock en dreunende elektronica, ergens tussen het geluid van Massive Attack en Neu!, tot zelfs Depeche Mode. Helaas is Fearless met Trans-Love Energies zijn lust voor vernieuwing verloren.

De plaat start hoopvol: opener Silver Time Machine – waarin Fearless vol verdriet zingt over de dood van Elvis Presley, Sid Vicious en vele anderen – houdt direct de aandacht vast. Als directe tegenpool volgt daarop het snelle en opzwepende Black Hole.

Your Loft My Acid is het krachtige, kloppende hart van het album. Het nummer bevat spookachtige vocalen van Austra’s Katie Stelmanis en minimale beats. Hierna gaat het snel bergafwaarts, doordat Fearless zijn drone-scapes te ver uitstrekt.

Slaapverwekkend

Tegen de tijd dat de laatste nummers zijn aangebroken, is de aandacht nauwelijks meer vast te houden. De instrumentale, herhalende bliepjes zijn niet alleen slaapverwekkend, maar bovenal te simpel voor woorden.

Death In Vegas verlaagt zich op die momenten tot het niveau van een amateurmuzikant met ProTools, terwijl de band met zijn anderhalve decennia aan ervaringen, remixen en muziekkennis wel beter zou moeten weten.
 

Luister dit album op Spotify