De in Nederland wonende, maar in Manchester geboren Ajay Saggar loopt al een tijdje mee in de muziekindustrie. Ooit was hij geluidsman voor het legendarische Dinosaur Jr. en speelde hij in de band Donkey.

Een band waar John Peel alleen maar goeie dingen over te zeggen had. Zijn huidige hersenspinsel heet The Bent Moustache. Pastures New Seasons Turn is het tweede album van de band, die ook een lid van De Kift in de gelederen heeft. The Bent Moustache bezigt noisy, postpunkachtige artrock met wat elektronische en psychedelische randjes.

Saggar heeft op de tien songs de touwtjes stevig in handen. Afwisselend declameert en zingt hij vol overtuiging zijn vaak politiek geënte of sociaal kritische teksten over een muur van gitaren. De zangharmonieën zijn veelal voor rekening van het enige vrouwelijke bandlid.

The Bent Moustache weet door slim met stijlen te spelen de val waar de meeste noisebands in vallen te vermijden; de songs hebben daadwerkelijk dynamiek. Door bovendien gebruik te maken van met vlagen buitengewoon hoekige drums, verzandt het geheel haast nergens in een ongedefinieerde orgie van gitaarherrie.

Aanknopingspunten

Dat gezegd blijven niet alle liedjes de volledige lengte boeien. Sommigen gaan te lang door en andere bevatten geen duidelijke aanknopingspunten waar de luisteraar zich aan vast kan klampen. Maar dat zal Saggar en kornuiten weinig uitmaken.

Dit is muziek voor een klein, specifiek publiek en dat publiek zal de afwezigheid van refreinen en andere popconventies enkel toejuigen. Pastures New Seasons Turn is een album ván liefhebbers, vóór liefhebbers. En voor niemand anders.