Londonaar Rodney ‘Roots Manuva’ Smith is de laatste jaren een beetje ‘hit and miss’. Rodney’s langzame, bijna spoken word aanhorende rijms en zijn voorkeur voor experimentele producties hebben niet altijd even succesvol uitgepakt.

Met 4everevolution lijkt hij de perfecte balans te hebben gevonden. Rodney heeft sinds jaren niet zo ontspannen en zelfverzekerd geklonken. Waar de Britse rapper op Slime And Reason nog grote moeite had zich te positioneren tussen de diversiteit aan beats, is op 4everevolution niets meer te horen van dat ongemak.

Deze herontdekking van het onmiskenbare raptalent dat hij bezit, is mede te danken aan de invloed van het productiebrein van Toddla T. Het resultaat zou wel eens het beste werk van Rodney’s loopbaan kunnen zijn; in ieder geval tot dit punt. Het album begint langzaam met het funky elektronische First Growth.

Wat daarna volgt is een trip langs diverse stromingen en stijlen. Op Here We Go Again, een minimalistische 2-stepproductie, verteld Rodney het verhaal van een vriend die op het verkeerde pad is beland. De dub- en 2-step invloeden worden op tracks als Wha’ Mek en Much Too Plush feilloos afgewisseld voor een Caribisch tintje.

Levensduur

Ook waagt deze verfijnde woordsmit zich aan meer traditionele Amerikaanse flows en rijmschema’s, zoals bijvoorbeeld op Who Goes There? het geval is. Andere hoogtepunten op dit schijfje zijn het zeer aanstekelijke Noddy en het curieuze The Path.

Zijn rijmvaardigheden hebben nooit ter discussie gestaan, maar enkele verkeerde muzikale keuzes deden menig fan wel eens twijfelen over de levensduur van zijn muziek. Met 4everevolution is het de 39-jarige Rodney Smith gelukt zijn carrière nieuw leven in te blazen.