Metal en een donker imago, vaak geuit met foto's van boos kijkende heren en gruwelijke albumkaften waar Hieronymus Bosch zelfs van zou moeten blozen, gaan standaard hand in hand. Zo niet bij One Morning Left.

Deze vijf Finse heren nemen het niet zo nauw met genreconventies. Muzikaal doen ze hier weinig origineels; The Bree-TeenZ bevat adequate metal en metalcore met een klein randje emo. Maar met songtitels als !liaF cipE en This Song Has A Massive Auto-Tune Chorus valt te raden dat dit allemaal met een vette knipoog gebracht wordt.

Dit uit zich uiteraard in de – voor het overgrote merendeel gegrunte – teksten die niet al te serieus genomen moeten worden en met grappig bedoelde, bewuste flauwe muzikale intermezzo's.

Grappig bedoelde, want op een paar uitzonderingen na – het chip-tune-intro van het album is prima te genieten – slaat de band de plank behoorlijk mis. Het resultaat is flauw en puberaal en laat de indruk achter dat de band naarstig op zoek was naar iets origineels en niets beters kon bedenken dan dit.

Kinderachtig

De meeste gitaarriffs en het drumwerk zijn echter wel prima. Ook de zang en de grunts, afgewisseld tussen de frontman en de drummer zijn goed. Onder alle kinderachtige onzin gaat waarachtig een prima band schuil.

One Morning Left is misschien een instapbandje voor een jonge, aspirerend metalliefhebber, maar zal snel aan de kant gezet worden voor hun meer serieuze genregenoten. Of je moet keer op keer in een deuk liggen om flauwe toetsenbreaks en varkensimitaties.
 

Luister dit album op Spotify