Der Graf, zo wordt de voorman van het recente Duitse hitfenomeen Unheilig genoemd. Als je nu denkt aan een duistere gotische figuur, dan heb je wat de herkomst van zijn bijnaam betreft ongetwijfeld gelijk. De huidige graaf is daarentegen een echte kindervriend, die dito muziek maakt.

In Duitstalige gebieden blijkt hij in korte tijd uitgegroeid tot een ware ster, die zijn roem onder meer aanwendt ter ondersteuning van kinderhulpvereniging BAMBI en bij wiens concerten kleintjes van zes tot en met tien jaar gratis toegang hebben.

Dat ouders hier gaarne gebruik van maken, spreekt natuurlijk boekdelen over het onheilige karakter van deze band. De bandnaam (en het oorspronkelijke imago van de voorman) stammen duidelijk uit een tijd waarin dit een undergroundact in het gotische circuit was.

Unheilig anno 2011 kun je echter beter omschrijven als een Rammstein zonder tanden. Waar Till Lindemann in zijn teksten blijk geeft van een grote sensitiviteit voor het crue karakter van de Duitse taal en een bijtend gevoel voor humor, wil deze boosaardige graaf vooral oprecht je handje vasthouden (Für Immer).

Bombast

Voor de muziek op Grosse Freiheit geldt in grote lijnen hetzelfde: een overheersend Rammstein-geluid, dat echter volstrekt ontdaan is van zijn scherpe randen en ironische lading en waarin dientengevolge enkel het goedkope bombast overblijft.

Slecht geschreven zijn de liedjes overigens verder niet en blijkbaar zijn dit het soort van onschadelijke klanken waar de crisisbeduchte Duitser nu behoefte aan heeft. We zullen zien of voor de Nederlander hetzelfde geldt.
 

Luister dit album op Spotify