Met het treffend getitelde Dualism levert Nederlands metalen trots van het nieuwe millennium Textures alweer zijn vierde studioalbum af. Ongetwijfeld mede aangespoord door het grote bereik van verse zanger Daniel de Jongh, klinkt de band melodieuzer dan ooit.

Voor degenen die al kennis hebben genomen van single Reaching Home zal het geen verrassing zijn, maar anderen zullen wellicht even de wenkbrauwen fronsen als ze geconfronteerd worden met de ongekend pakkende nieuwe incarnatie van Textures.

Liet de band zich van oudsher vooral inspireren door het compromisloze technische geweld van Meshuggah, op deze plaat kruipen zowel in de structuur als in de uitvoering van de stukken onmiskenbaar elementen uit meer melodische metalen stromen binnen. In Consonant Hemispheres klinkt De Jongh soms zelfs bijna als een tweede Russell Allen.

Anderzijds is het zeker niet zo dat de band zijn verleden overboord gooit op Dualism. Eerder is de naam indicatief voor het grote dynamische contrast op deze schijf, met rustigere nummers als bovengenoemde single en Burning The Midnight Oil, maar ook buitengewoon felle uitbarstingen zoals het allesbehalve gelaten begin van Stoic Resignation.

Oversteek

De meeste stukken combineren melodie en agressie, relatief eenvoudige en complexe passages op dusdanig voorbeeldige wijze dat dit album tegelijkertijd meer divers en direct aansprekend klinkt dan al zijn voorgangers.

Aanhangers van het eerste uur moeten er misschien even aan wennen, maar met Dualism toont Textures de potentie de oversteek te kunnen maken naar een (nog) groter publiek zonder zichzelf te verloochenen. Horen is geloven.
 

Textures staat op 23 oktober in Mezz, Breda, 17 november in Vera, Groningen, 18 november in Tivoli De Helling, Utrecht en 20 november in LVC, Leiden.