Wie op de afsluitende zondag van Incubate rond acht uur Kafee ’t Buitenbeentje instapte, moet daar twee dingen zijn opgevallen. Ten eerste het fijne jaren tachtig-geluid van vier jongemannen met een jaren tachtig uiterlijk.

Ten tweede de grote dichtheid van popjournalisten in de zaal. Op de goede twintig vierkante meter voor het nog kleinere podium stonden van onder andere Volkskrant, 3VOOR12, Gonzo Circus en – ja – NU.nl één of meerdere critici. Het Rotterdamse Rats On Rafts is "big buzz".

The Moon Is Big, de reden van deze buzz, is het debuut waarop het viertal de jaren tachtig induikt. Rats On Rafts heeft overduidelijk niet alleen de kledingkast vol hangen met kleren uit de vorige crisis, maar ook haar platenplanken gevuld met de wave en postpunk die de economische ellende voortbracht.

Echo and The Bunnymen in een kruising met The Cure en The Fall passeren de revu. Hier en daar met een kwinkslag naar de jaren negentig, jazz of de psychedelische kant van de jaren tachtig. En dit alles samengebracht tot negen aanstekelijke, tijdloze popliedjes.

Buitenstaanders

Want hoe retro Rats On Rafts ook klinkt, ze maken het geluid helemaal eigen en – belangrijker – creëren daarmee hun eigen geluid. Daar spelen buitenstaanders echter wel een grote rol in.

Zo is het briljante saxofoonwerk van Ger van Voorden (onder andere New Cool Collective) meermaal te horen of de toevoeging van een jongerenkoor aan God Is Dead. Toevoegingen die de nummers net dat beetje extra geven. Maar extra’s werken alleen als de basis er ook staat, en die basis is de kleine buzz wel waard.